هفتاد و سوم

یهو دلم هوس نوشتن کرد.با اینکه خیلی خوابم میاد اما دلم خواست که بنویسم.دو نارنگی خوردم تا پرشین باز شه!!!به نظرم اینهمه فرزی خوب نیس تو خوردن!!!

به هر حال...فردا میخوایم بریم مهمونی و اونایی که اون خاستگارو معرفی کردن هم هستن و من نمیدونم چرا دلم نمیخواد ببینمشون.

نمیدونم چرا حس میکنم دارم گه میزنم به زندگیم.این جریان خاستگاره باعث شده بود بدترین حس ممکن رو بگیرم.نمیدونم چرا انقد اثر بد روم داشت...انقدر حالم بد بود که...نمیدونم چرا حس میکردم دارم گند میزنم به زندگیم.نه که به فکر این بیفتم که باهاش ازدواج کنم و فلان...نه!ولی انگار این فکرا اومد به ذهنم که بزرگ شدم و باید سعی کنم کاری کتم و من هیچ گهی نیستم،

امروز باز کمی این فکرا پخش شده تو ذهنم.نمیشد فردا رو نرم و برم پیش اون.نمیدونم چرا انقدر اینو میخوام...نمیدونم...

چی میخوام؟قراره چی کار کنم؟اصلا معلومه؟نه

.

دو روز گذشته رو بیرون بودم بهم بد نگذشته!بعد هزاران روز که خونه بودم.خوب بود.خندیدم خوش گذروندم چیز میز خوردم و حتی گریه کردم!

بیشتر دوست دارم از جو کانالا بیام بیرون...یه جورایی خسته کننده شده.هر چند که راحتم ولی خب.اینهمه دیدن و خوندن و وجود داشتن بعضیا کمی غیرقابل تحمله!باز قبلن فقط وبلاگ بود میرفتی میخوندی نمیخواسنی ام نمیخوندی خب!الان مجبوری دیگه!

دوست داشتم پرنده بودم و میشد پرواز کنم و سرزمین های دور و کشف کنم.چرا پاهام انقد بسته س...چرا اینهمه خسته ام پس؟چرا حس بدی دارم پس؟

اروم باش!به نظرم هیچی به اون بدی که تو میبینی نیس...داری غلیظش میکنی تو...اروم باش.

.

خب درباره ی عروسکا باید دو تا دوقلو ببافم!و یه دختر واسه نانا...خب میخواستم امروز شروع کنم اما نشد...یهو درگیر شر و ور شدم...به ایمان رسیدم که باید دوستای جمع و جوری داشته باشم...تعدادی از کسایی که دوسشون دارم و حس خوب بهم بدن حتی اگه پنج نفر باشن اونا!پنج نفر چیه بابا!سه نفر اصن...یه نفر اصن.وا!چه مرگمه؟ :)))) 

از کجا میپرم به کجا.ذهنم درگیره.وقت کن میارم ولی واسه عروسکا.تو این چند روز باید کاری میکردم : فردا مهمونی شنبه کلاس.یکشنبه کلاس.دوشنبه کلاس...چاهار شنبه کلاس...

راستی یه وقت مشاوزه بگیرم حتمن