۲۱۱

روزه واقعا خوب داره پیش میره و راضی ام

الان یهویی دلم خواس راجب اون دختر حرف بزنم برای خودم و تکلیف درونم رو روشن کنم

راستش من ازش بدم نمیاد...خب کلن فرد مورد علاقم نیس....منظورم اینه واسم جذاب نیس و انقد جذاب نیس که تعجب میکنم بقیه چطور خوششون میاد اما خب در کل اینطوری ام که به من چه!!!

میدونم از من خوشش نمیاد.نمیدونم بهم بدی کرده یا نه!دلم هم میخواد فکر کنم نکرده...

ازش بدم نمیاد.ولی دوست ندارم بهش نزدیک باشم.حتی چیزی ازش بشنوم یا تحلیلش کنم.راستش پرونده ش تو ذهنم بسته شده س،یعنی من ازونام که از کسی خوشم نیاد هی سعی میکنم بفهمم چرا و درباره ی این؟میدونم و نمیخوام بیشتر بدونم...فقط دوس دارم ازش دور باشم...حتی حاضرم دوستی مو با دوست قدیمی کم کنم (که جدیدا زیاد شده) اگه قرار باشه این موضوع باعث شه به اون دختر نزدیک شم

نه چون ازش بدم میاد.نه...من قبلن سعی کردم دوسش داشته باشم و به خودم گفتم این حس هایی گه دازی چرته!اما نتیجه ش چی شد؟ریده شدن به اعصابم.حالا تصمیم دارم به حسم که میگه دوری کن و سعی کن کلن کاری بهش نداشته باشی (که هیچ وقت نداشتن) گوش کنم...