صدو هشتاد و چاهارم

یهو یاد اون شبایی افتادم که تا نصفه شب بیدار میموندم واسه وبلاگم قالب درست میکرد.کدارو جا به جا میکردم.هزارتا هدر عوض میکردم،رنگارو عوض میکردم...بعد یه چی در میاوردم و خودم شادو خوشال نگاش میکردم نتیجه رو

هوم.عجیبه...فکر کردم و فکر کردم و یهو دیدم دوست دارم اون وقتا بود...نه چون بشینم قالب درست کنم.چون اون روزا همه چی بهتر بود...حالم بهتر بود...جور دیگه ای بودم.این نبودم که هستم.اصلا همه چی بهتر بود...همه چی.من بهتر بودم.خیلی چیزا مث الان نبود.میم اینقدر حالش بد نبود و من اینهمه...

راس میگن ادمایی که تو گذشته گیر کردن لابد حال روز خوبی ندارن.راس میگن