باید بی وقفه حرف بزنم...
دوباره دلشوره هام شروع شده.چند روز بود که قطع شده بود.اینجوری که چشمم رو با دلشوره باز میکنم
احساس میکنم من باید به تنهایی موفق به مهارشون بشم چونکه باید دلیل مهار این حس هارو من مهار کنم اگه به کمک کسی یا چیزی اینکارو کنم ممکنه بعدا اونا در اختیارم نباشن و من باز دچار این حس ها بشم خب... نمیدونم چرا انقدر این حال بد توم تثبیت شده.کاش روز خوبی باشه.کاش اوضاع درست شه
کاش...
امروز روز دو برابر کردن دوز قرصاس.
دارم به این فکر میکنم اصلا درسته من مثلن بخوام واسه حالم از ادما دوری کنم؟شاید باید بتونم تو این شرایط حالمو خوب کنم... نمیدونم.چرا انقد سخت میگیرم
کاملا حس فروشکستگی دارم
برچسب:
نویسنده: پارسا کریمیان