باید بی وقفه حرف بزنم...
امروز خوب بودم.نمیدونم اثر چی بود!حالا شاید هم طبق معمول الکی خوب بودم دیگه!
یه سری مسایلی هست که هر روز بهشون فکر میکنم یعنی هر روز ذهن من رو درگیر میکنن...دوست دارم حلشون کنم.دوس دارم به بیخیالی اون مرد توی فیلم باشم.میدوتم که میشم.
بعضی چیزهارو از دست میدی تا چیزهای جدیدی بدست بیاری.و بعد اگه حواست نباشه نمیفهمی چی بدست اوردی...من دارم سعی میکنم بفهمم
نمیخوام دختر توهمی ای بشم.که ازین مدل دیوونه ای ها که همه چیز رو بهم ربط میدن و اعتقاد به چیزای عجیب دارن.این چیزا در من نمیگنجه و البته شاید هم از خنگیمه!!!جدا نمیدونم...به هر حال.
درس میخونم و میرم پیش سین باهم کمی کار کنیم.حرف زدن ممنوعه!بعد درس میام خونه یه خروس درست میکنم.عکساشو میذارم اینستاگرام.بععععد خلاصه واسه خودم درگیرم دیگه!
یه کم از بهم ریختگی اطراف عصبی میشم.ولی خب سعی میکنم کنترل کنم ذهنم رو
اگه چاهارشنبه نرفتم بیرون بعد امتحان میام و همممممه کمد رو میریزم و عمری تمیز میکنم.یعنی هررررر چی خرت و پرته بره زباله!
جمعه وقت ارایشگاه دارم و میخوام موهامو رنگ و کوتاه کنم.اینار جلوهاشو بلند تر و پشت رو کوتاهتر....بعد ممکنه دیگه بذارم بلند شه موهام :)
شاید هم نه!نمیدونم...دوست دارم بلنو شه.ولی خب نمیشه که!حالا کوتاه کنم مرتب شم بعد یه کاریش میکنم واسه خودم.مهم نیس.
برم کمی کتابمو بخونم کمی اماده باشم
برچسب:
نویسنده: پارسا کریمیان