باید بی وقفه حرف بزنم...
طبق معمول از خودم رنجیدم.نمیدونم چرا همش اشتباه پشت اشتباه...نمیدونم چرا نه تعادل دارم نه هدف دارم نه ادمم...
خسته ام کمی...هیچی ارومم نمیکنه.میخوام چند روز متمرکز باشم اما این روزا بیشتر از همیشه تمرکزم رو از دست دادم.البته دیگه حالم بد نیس مث دو سه روز پیش که مدام و بی وقفه گریه کردم.الانا فقط خیلی معمولی یه گوشه ام اما تمرکز ندارم.چه فرقی میکنه حالا...
حتی جدیدا حوصله ی تلاش ندارم چون حس میکنم بی نتیجه س.میدونی چی میگم؟من همش میرم جلو بعد خیلی یهویی و بی مقدمه و حتی بی دلیل حالم بد میشه!یهو بهم میریزم.خب خسته شدم.ازم انرژی زیادی میگیره این تلاشه.ولش کن بابا
حتی حوصله ی ادامه دادن این پست رو هم ندارم.
برچسب:
نویسنده: پارسا کریمیان